Zmiany w przepisach na nadchodzący rok wywołują w środowisku operatorów i pilotów BSP spore emocje. Szczególnie dużo mówi się o odejściu od narodowych scenariuszy NSTS, które przez lata stanowiły fundament legalnych operacji w Polsce. Jednocześnie nowe regulacje wyraźnie otwierają drzwi do szerszego wykorzystania dronów w agrokulturze oraz sektorach przemysłowych.
Technologia bezzałogowa rozwija się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej, a Polska – co warto podkreślić – coraz odważniej dostosowuje przepisy do realnych potrzeb rynku. Jest to istotny sygnał dla branży, zwłaszcza że operatorzy doskonale wiedzą, jak restrykcyjne i mało elastyczne potrafią być niektóre regulacje unijne. Dzięki nowym rozwiązaniom krajowy rynek BSP zyskuje realną szansę na rozwój, zamiast hamowania innowacji.
Od 7 stycznia 2026 roku zacznie obowiązywać przełomowe zwolnienie dla rolników wykorzystujących bezzałogowe statki powietrzne. Na mocy decyzji nr LBSP-1.503.1.2025.ULC.1, aż do 8 września 2026 roku możliwe będzie wykonywanie operacji BSP o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 180 kg na uproszczonych zasadach.
To istotna zmiana – do 6 stycznia 2026 roku analogiczne zwolnienie obejmowało platformy o MTOM do 105 kg. Nowy limit umożliwia legalne wykorzystanie nowoczesnych, cięższych dronów rolniczych nowej generacji.
Zwolnienie dotyczy wyłącznie operacji bezpośrednio związanych z działalnością rolniczą, w tym m.in. z ochroną zwierząt. Nie obejmuje lotów rekreacyjnych ani sportowych.
Operacje mogą być wykonywane:
do 30 metrów nad poziomem terenu,
z zachowaniem minimum 30 metrów odległości poziomej od osób postronnych oraz terenów zabudowy mieszkalnej, handlowej i przemysłowej,
wyłącznie w trybie VLOS (Visual Line of Sight), czyli w bezpośrednim zasięgu wzroku pilota.
Zwolnienie nie ma charakteru powszechnego. Piloci korzystający z uproszczeń muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje, co w praktyce oznacza konieczność uzyskania uprawnień do lotów w kategorii szczególnej.
Ścieżka wygląda następująco:
uzyskanie kompetencji kategorii otwartej A1/A3 (platforma uav.pansa.pl),
odbycie szkolenia praktycznego zgodnego ze scenariuszem STS-01,
zdanie egzaminu teoretycznego STS z wiedzy ogólnej.
To poziom znacząco wyższy niż w kategorii otwartej, dlatego kluczowe staje się wsparcie doświadczonego ośrodka szkoleniowego. W Polsce funkcjonują certyfikowane jednostki, takie jak DRON.edu.pl, które kompleksowo przygotowują operatorów do bezpiecznego i legalnego wykonywania operacji BSP w rolnictwie – od teorii, przez praktykę, aż po egzaminy.
Równolegle trwają prace nad wprowadzeniem nowej kwalifikacji zawodowej „Wykorzystanie bezzałogowych statków powietrznych w uprawie roślin”, co de facto tworzy nowy zawód łączący kompetencje rolnika z umiejętnościami pilota BSP.
Sam certyfikat STS to jednak dopiero początek. Rozporządzenie Dyrektora ULC wprost wskazuje również na obowiązek przeszkolenia z obsługi konkretnego typu drona, który będzie wykorzystywany w operacjach. Oznacza to, że operator musi być realnie przygotowany do pracy z daną platformą – zarówno pod względem procedur, jak i systemów pokładowych.
Zwolnienie obejmuje wyłącznie seryjne, certyfikowane platformy. Drony nie mogą być konstrukcjami amatorskimi ani tzw. „samoróbkami”.
Wymagane są m.in.:
systemy geofencingu (Geocage),
funkcja RTH (Return to Home),
redundantne układy bezpieczeństwa,
systemy planowania i kontroli lotu.
W agrokulturze, gdzie dominują misje półautonomiczne i autonomiczne, niezawodność tych systemów stanowi absolutny standard operacyjny.
Flagowe drony DJI znajdują się dziś zarówno w rękach pasjonatów fotografii, jak i profesjonalistów pracujących w najbardziej wymagających sektorach gospodarki. W agrokulturze BSP nie służą już wyłącznie do obserwacji — stały się realnym narzędziem pracy, pozwalającym mierzyć, analizować i wykonywać zabiegi agrotechniczne z centymetrową precyzją.
Współczesne rolnictwo precyzyjne opiera się na analizie danych, a kluczowym pojęciem jest NDVI (Normalized Difference Vegetation Index). Wskaźnik ten pozwala ocenić kondycję roślin na podstawie różnic w odbiciu światła czerwonego i podczerwonego.
Jednym z najczęściej wykorzystywanych narzędzi do monitoringu pól uprawnych jest DJI Mavic 3 Multispectral – profesjonalny dron zaprojektowany specjalnie do rolnictwa precyzyjnego.
Platforma wyposażona jest w podwójny system obrazowania, składający się z:
kamery RGB do klasycznego mapowania i fotogrametrii,
czterech kamer multispektralnych (zielona, czerwona, red edge, bliska podczerwień), umożliwiających analizę kondycji roślin w pasmach niewidzialnych dla ludzkiego oka.
Dzięki temu Mavic 3M generuje w czasie rzeczywistym mapy NDVI, NDRE i innych wskaźników wegetacyjnych, pozwalając szybko identyfikować stres wodny, choroby, niedobory składników odżywczych czy uszkodzenia upraw.
Mavic 3 Multispectral posiada klasę C2, co umożliwia loty w kategorii otwartej A2 w zasięgu wzroku (VLOS), a przy spełnieniu dodatkowych wymagań również loty BVLOS, np. w ramach PDRA-G01.
Flagową platformą DJI do wykonywania zabiegów agrotechnicznych jest DJI AGRAS T50. To w pełni przemysłowy dron rolniczy zdolny do:
przenoszenia ładunku roboczego do 40 kg cieczy lub granulatu,
wykonywania oprysków, rozsiewu i nawożenia z precyzją do pojedynczych metrów.
T50 wyposażony jest w:
radar przeszkód,
lidar do mapowania terenu,
systemy automatycznego planowania misji,
redundantne układy bezpieczeństwa,
co umożliwia wykonywanie półautonomicznych i autonomicznych misji nad polami uprawnymi.
Dla mniejszych gospodarstw lub wąskich działek DJI oferuje model AGRAS T25 – mniejszego brata T50, który:
przenosi do 20 kg ładunku roboczego,
zachowuje te same systemy nawigacyjne i bezpieczeństwa,
jest łatwiejszy w transporcie i obsłudze.
Rolnictwo coraz częściej wykorzystuje Variable Rate Application (VRA) – zmienne dawkowanie środków ochrony roślin i nawozów. Mapa zasobności pola wygenerowana przez drona mapującego trafia bezpośrednio do drona opryskowego, który aplikuje substancje wyłącznie tam, gdzie są potrzebne.
W praktyce pozwala to:
ograniczyć zużycie chemii,
zmniejszyć koszty produkcji,
zwiększyć plony,
spełnić normy środowiskowe.
Przy opryskach kompetencje pilota to jednak nie wszystko. Należy zachować wyjątkową ostrożność i rozróżnić nawożenie oraz biostymulację od stosowania środków ochrony roślin. Zgodnie z polskim prawem każdy oprysk wykonany z powietrza jest zabiegiem agrolotniczym. Oznacza to, że narzucone są na niego liczne ograniczenia. W przypadku użycia fungicydów lub insektycydów wymagane jest zgłoszenie każdego takiego zabiegu do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa
(WIORiN) z 40-dniowym wyprzedzeniem. Każdy pilot musi również przejść szkolenie pod nadzorem Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz uzyskać wpis do rejestru WIORiN (najlepiej szukać informacji w Ośrodkach Doradztwa Rolniczego). Sytuacja jest jednak znacznie prostsza w przypadku nawożenia lub rozpylania
biostymulatorów. W tych przypadkach szkolenie chemizacyjne nie jest wymagane, co umożliwia szybszy start w branży.
Rok 2026 to bardzo dobry moment, by zainteresować się dronami w agrokulturze. Zwolnienie dla maszyn do 180 kg pokazuje, że prawo zaczyna realnie nadążać za potrzebami rolników. Warto jednak pamiętać, że rolnictwo z powietrza to nie tylko drogie kamery multispektralne i wielkie platformy opryskowe.
Często wystarczy prosty dron obserwacyjny do kontroli pastwisk, ogrodzeń, szkód łowieckich czy drożności rowów melioracyjnych. Nowoczesne BSP przestają być gadżetem dla największych gospodarstw, a stają się praktycznym narzędziem codziennej pracy.
Inwestycja w drona to dziś nie tylko krok w stronę nowoczesności, ale przede wszystkim realne oszczędności czasu, pieniędzy i nerwów – a tego w sezonie rolniczym nigdy za wiele.
